หมวดหมู่: ของเล่นวัยเด็ก

มีของเล่นอยู่ไม่กี่อย่างที่พอโตขึ้นแล้วเห็นเมื่อไร ก็พาให้ย้อนกลับไปเป็นเด็กได้ทันที สำหรับผม หนึ่งในนั้นคือ Tamiya Mini 4WD หรือที่หลายคนเรียกติดปากว่า “รถทามิย่า”

ทุกครั้งที่เห็นรถ Mini 4WD หรือได้ยินเสียงมอเตอร์วิ่งบนสนาม ก็จะนึกถึงช่วงเวลาตั้งแต่สมัยประถม มัธยม จนถึงวัยทำงาน เพราะรถของเล่นเล็ก ๆ คันนี้ อยู่กับผมมาตลอดหลายช่วงของชีวิต

จุดเริ่มต้นจากการ์ตูน Let’s & GO นักซิ่งสายฟ้า

เด็กยุค 90 คงไม่มีใครไม่รู้จักการ์ตูน Let’s & GO นักซิ่งสายฟ้า ที่เคยออกอากาศทางช่อง 9 ทุกเสาร์-อาทิตย์ และแน่นอนว่าหลังจากดูจบ สิ่งที่อยากได้ที่สุดก็คือ “รถทามิย่าสักคัน” ผมก็เป็นหนึ่งในเด็กเหล่านั้นที่อยากได้ “รถทามิย่าสักคัน”

Brocken G คันแรก…แต่ไม่ใช่ Tamiya แท้

รถคันแรกของผมคือ Brocken G สีดำ แต่ความจริงแล้ว มันไม่ใช่ของแท้จาก Tamiya สมัยนั้นเด็กประถมอย่างผมไม่ได้มีเงินมากพอจะซื้อของแท้ เพราะรถ Tamiya ราคาค่อนข้างสูงสำหรับยุคนั้น ทางเลือกที่ได้รับความนิยมมากคือ “รถตราเพชร” ซึ่งเป็นรถที่หน้าตาแทบจะเหมือนของแท้ ราคาอยู่ประมาณ 100 บาทเท่านั้น สำหรับเด็กในยุคนั้น รถตราเพชรถือเป็นตัวเลือกที่ดีที่สุด เพราะได้ประกอบ ได้แต่ง ได้แข่ง เหมือนกันแทบทุกอย่าง แม้คุณภาพจะต่างจากของแท้ก็ตาม ตอนนั้นแค่ได้มี Brocken G เป็นของตัวเอง ก็มีความสุขมากแล้ว

เรื่องของ “ถ่านชาร์จ” ที่ทำให้รถแรงขึ้นแบบเห็นได้ชัด

อีกหนึ่งสิ่งที่เด็กเล่น Mini 4WD ยุคนั้นรู้กันดี คือ ถ่านชาร์จ เพียงเปลี่ยนจากถ่านธรรมดามาใช้ถ่านชาร์จ รถก็มักจะให้แรงขึ้นจนรู้สึกได้ จนแทบจะเหมือนเปลี่ยนมอเตอร์ใหม่

แต่ก็มีเหตุการณ์ที่ยังจำได้จนถึงทุกวันนี้ มีเพื่อนคนหนึ่งเข้าใจผิด คิดว่ารถของผมแรงเพราะใส่มอเตอร์พิเศษ จริงๆมันแรงเพราะใช้ถ่านชาร์จ เขาแอบเอาแก่นมอเตอร์ (Rotor) ไปสลับกับมอเตอร์ของตัวเอง โดยที่ผมไม่รู้หลังจากนั้นรถของผมก็ไม่แรงเหมือนเดิมอีกเลย ตอนนั้นยังเด็กมาก ไม่ได้เข้าใจเรื่องมอเตอร์หรือการแต่งรถมากนัก กว่าจะรู้ว่าเกิดอะไรขึ้นก็สายไปแล้ว ถือเป็นบทเรียนเล็ก ๆ ที่ยังจำได้จนถึงทุกวันนี้

กลับมาเล่นอีกครั้งในสมัยมัธยม

หลังจากห่างหายไปหลายปี ผมก็ได้กลับมาเล่น Mini 4WD อีกครั้งในช่วงมัธยม ผมกลับมาเล่น Mini 4WD อีกครั้ง คราวนี้ได้ซื้อ Brocken G สีดำ ของแท้จาก Tamiya สมใจเสียที สถานที่ประจำคือ ร้านปิ่นทอง ซึ่งเป็นร้านของเล่นและสนามแข่ง Mini 4WD ที่คึกคักมากในยุคนั้น ทุกสัปดาห์จะมีการแข่งขันเป็นประจำ ผมลงแข่งในรุ่นรถไม่แต่ง ซึ่งถ้าเทียบกับปัจจุบันก็น่าจะใกล้เคียงกับรุ่น Open Box สิ่งที่ไม่เคยคิดว่าจะเกิดขึ้นก็คือ การลงแข่งครั้งนั้นทำให้ผมได้รางวัลชนะเลิศอันดับ 1 มาอย่างไม่คาดฝัน ผมคว้า แชมป์อันดับ 1 มาได้ รางวัลในวันนั้นไม่ใช่เงินสด แต่เป็นรถของเล่นหนึ่งคัน ซึ่งสำหรับเด็กมัธยมแล้ว ถือว่าภูมิใจมาก หลังจากนั้นก็ไปสนามแทบทุกสัปดาห์ ได้เจอเพื่อนใหม่ ได้ลองแต่งรถ ได้เรียนรู้เทคนิคต่าง ๆ และสนุกกับการแข่งขันอยู่พักใหญ่

วันที่เลิกเล่น…เพราะจักรยานหาย

แต่ช่วงเวลาสนุก ๆ ก็ต้องจบลง วันหนึ่งปั่นจักรยานไปที่ร้านปิ่นทองเหมือนทุกครั้ง จักรยานที่ปั่นไปจอดหน้าร้านถูกขโมยไป เหตุการณ์นั้นทำให้ผมค่อย ๆ เลิกเล่น Mini 4WD ไป

กลับมาอีกครั้ง…ในวัยทำงาน

หลายปีผ่านไป เมื่อเริ่มทำงานแล้ว บังเอิญที่บริษัทอยู่ไม่ไกลจากร้านปิ่นทอง ความทรงจำเก่า ๆ ก็กลับมาอีกครั้ง ความแตกต่างคือ ตอนนี้ผมมีโอกาสได้กลับมาสนุกกับมันอีกครั้งในฐานะผู้ใหญ่ ครั้งนี้ไม่ใช่เด็กที่ต้องเก็บเงินซื้อรถทีละคันอีกแล้ว เมื่อมีรายได้ของตัวเอง ก็เริ่มซื้อรถที่เคยอยากได้ในวัยเด็ก ซื้ออะไหล่ แต่งรถ และลองประกอบหลายรุ่นที่เมื่อก่อนทำได้แค่เปิดดูในแคตตาล็อก เรียกได้ว่าเป็นการ สนองความฝันของเด็กคนหนึ่งในอดีต บางคนอาจมองว่าเป็นของเล่น แต่สำหรับผม มันคือการเติมเต็มความสุขที่เคยพลาดไปในวัยเด็ก

จากของเล่น…กลายเป็นความทรงจำ

ทุกวันนี้ผมไม่ได้ลงแข่งเหมือนเมื่อก่อนแล้ว แต่ก็ยังสะสมรถ Mini 4WD ไว้เรื่อย ๆ จากรถเพียงคันเดียวในวัยประถม กลายเป็นคอลเลกชันเล็ก ๆ ของผมในวันนี้ กลายเป็นคอลเลกชันเล็ก ๆ ที่ถูกเก็บไว้ในหลายกล่อง ทุกครั้งที่เปิดกล่องออกมาดู ก็ยังจำความรู้สึกตอนประกอบรถคันแรกได้เสมอ จำได้ว่าตื่นเต้นแค่ไหนตอนประกอบเสร็จ จำได้ว่าดีใจแค่ไหนเวลารถวิ่งเข้าเส้นชัย และยังจำได้ว่า Brocken G สีดำ คือรถที่ทำให้เด็กคนหนึ่งหลงรักโลกของ Mini 4WD บางครั้งของเล่นที่มีมูลค่าไม่กี่ร้อยบาท อาจมีคุณค่ามากกว่านั้นหลายเท่า เพราะสิ่งที่เราเก็บไว้ไม่ใช่แค่ตัวรถ แต่คือความทรงจำในแต่ละช่วงของชีวิต และสำหรับผม…ความทรงจำเหล่านั้นยังคงวิ่งอยู่บนสนาม เหมือนรถ Mini 4WD ที่ไม่มีวันหยุดวิ่งในหัวใจของเด็กคนเดิม